Bir zamanlar Sarıyer’in balıkçılar çarşısı vardı.Senelerce evveldi.Balığın bol ve ucuz olduğu zamanlardı.Paranın az ama alım gücünün şimdikinden çok daha iyi olduğu yıllardı. İşte o yıllarda Sarıyer’in balıkçılar çarşısı vardı. O balıkçılar çarşısında tezgah açmış kimler yoktu ki?Çoğu rahmetli olmuş Sarıyer’in nice renkli simaları vardı:

            ÇANGO Ziya (Yıldız)-TOPAL Yaşar, Ahmet Kuşgül, KAZIK Hasan (Kaya), VARYEMEZ Mehmet-KUNDUZ Muzaffer, Ali Pırnal-önce POSURUK sonraki lakabıyla da MOLOTOF İsmail (Bilgili), ÇAKAL Nuri, DAMAT İbrahim, PAŞA Mahmut-Celal Beyazay- Şükrü Baytar ve şimdi hatırlayamadıklarım.

            Boğazda balık deyince akla gelen yer Sarıyer’di.Her mevsimin balığını bulabildiğiniz gibi yerel bir geçim kaynağıydı da tezgahlarda satılan balıklar…Sonra, sonra son yıllarda bir şey oldu;Sarıyer’in önce birkaç yer değiştiren balıkçılar çarşısı arada kaynayıp buhar oldu.Bir semti geçmişinden, geçmişten gelen değerlerinden koparıp yoksun bırakmayı içine sindirmenin adı ise yerellik oldu, yerelliği temsil etmek oldu…

            Şimdilerde yerel yöneticiler değişti.Şimdilerde değişmiş olan bu yerel yöneticiler, seçilmeden önce seçim bildirilerinde “Sarıyer’i Balıkçılık Merkezi Yapıyoruz” dediler. Sarıyer Merkez Mahallesinde balıkçılar çarşısı kuruyoruz dediler.Olta balıklarının satılabileceği satış yerleri yapıyoruz dediler. “Derinden derine” yürütülen bu yapım işleminin tamamlanmasını sabırsızlıkla bekliyoruz.

            Yerellik dediğimiz değerlerimize sahip çıkmak,onları geliştirmek değil midir? Yerellik dediğimiz yerel insanların günlük hayatını kolaylaştırıcı,anlamlaştırıcı girişimlerde bulunup onları gerçekleştirmek değil midir?Yoksa, şimdi gelişigüzel tanzim edilmiş balık tezgahlarının varlığına göz yumup birkaç gün sonra Büyükşehir belediyesi tarafından kaldırılmasını beklemek balıkçılar çarşısı kuruyoruz sloganının pratiğe denk düşen yönü müdür?

            Biz balıkçılar çarşımızı istiyoruz.Büyükşehir belediyesi de bilsin,Sarıyer belediyesi de bilsin.Biz bir lütuf talep etmiyoruz,ilçenin özelliğinin kısır çekişmelere heba edilmesini de istemiyoruz..Biz beldemizin tarihinde hep var olmuş bir şeyi geri istiyoruz.Balıkçılar çarşımızı geri istiyoruz.Mahallemizin çalınmış bir özelliğinin geri iadesini istiyoruz.

            Anlayana,

            İnançlar temelinde her türlü çıkarı örgütlemek işi adamı ister istemez aklı ve mantığı dışlamak gibi bir yola sokar.Siz bir inanç temelinde örgütlenirseniz diğerlerine de başka bir inanç temelinde örgütlenmek yolunu açarsınız.Oysa tarih göstermiştir ki,inançlar temelinde kurulan örgütlenmelerin sonu hep hüsran olmuştur.

            Ufuk göründü!Ufukta ne var?Ufukta yerel seçimler var.Gazete yerel,seçimler yerel, o halde bize de yerel bir yazı yazmak düşer.Madem ki öyle o halde biz de yazalım:

Aman başım nanay

Ağrıdı dişim nanay

Çok içmişim nanay

Nanay canım nanay

Nanay malım nanay

            ÖNCE BİR BİLGİ GİRDİSİ

            Organ nakli diye bir şeyi duymayanımız yoktur.İnsan vücudunun tüm organları insan beynini yaşatmaya yönelik çalışırlar.İnsan beynini yaşatmak demek insanı yaşatmak demektir. Bunun içindir ki,artık geri dönüşü olmayan başlangıç için “beyin ölümü gerçekleşti” diye bir tanımlama kullanılır.

            Falan organ şu işlevi,filan organ bu işlevi yerine getirip yaşamsal bütünlük sağlanır. Peki yaşamsal bir organ işlevini yerine getiremeyecek kadar hastalanırsa ne olur?Sistem çökeceğine dair alarm vermeye başlar.Tam bu noktada yaşamın devam edebilmesi için yeni bir organa gereksinim vardır.İşte organ nakli bu durumdaki hastalar için bugün tek çıkar yoldur.

            Ne demiştik?İnsan ölmesin diye hastalanmış organ yenisiyle değiştirilir demiştik. Demiştik demesine de bu iş öyle ha deyince olmuyor.Birincisi herkesin organı herkese takılmaz.Tıpkı herkesin herkese kan veremeyeceği gibi.Nasıl kan verme işleminde kan guruplarının uyumu gerekiyor,burada da verilecek organın uyumu gerekiyor.İkincisi kan verme işleminden farklı olan bir şey ki,vücut uyanık çıkıp bu yeni organın yabancı olduğunu algılıyor.Yabancı olduğunu algılayınca da ona yabancı muamelesi yapıp savaş açıyor. Ama ne savaş!...

            İşte bu durum karşısında vücudun bağışıklık sistemini kandırmak gerekiyor. Onu kandıracaksınız ki,yeni organı yabancı görmeyip,bu da bizden diyecek.Bu mümkün mü?İnsanoğlu bağışıklık önleyici ilaçları bulmuş olduğundan bu mümkün.

            İki farklı transplantasyon (organ nakli) uygulanmaktadır.Canlı vericili olanlar ve kadavradan alınanlar.Transplantasyonda tercih edilen tıbben ölmüş olandan yapılmasıdır. Bunun için organ bağışı oldukça önemlidir.Bir de ülkemizde her yüz hastadan doksan dokuzunun ölüm nedeni uygun doku bulunamayışıdır.

            İşte böyle!Bir kez sağlık kaybedildikten sonra başa olmadık işler geliyor. Uygun dokuyu bulacaksın.Bağışıklık sistemini kandıracaksın.Meğer ki yaşamak istiyorsun böylesi bir sürece kader deyip katlanacaksın…

            BİLGİ GİRDİSİYLE YEREL SEÇİM İLİŞKİSİ

            Şimdilerde adaylıklar için transferler konuşuluyor.Ben siyasi partiler açısından bu tür olayları yukarıda anlattığım  transplantasyon olayıyla ilişkilendiriyorum da konuya dikkatinizi çekmek isteğim ondandır.Çok dikkatli davranmak lazımdır diyorum.Hele hastanın gerçekten organı hasta değilse işler daha da karmaşık hal alır diye düşünüyorum.Şimdilik sanırım bu kadarı yeterlidir.

            Hani ne derler?Taş yerinde ağırdır…