Hastalığıma henüz teşhis konulamadığı ilk günlerde rahatsızlandığımı duyunca beni acele Florance Nightingale hastanesine çağırarak tomografi ve emar çektiren, sonra da iki ameliyat ile alınan parçaları biyopsiye gönderen Sayın Prof. Dr. Azmi HAMZAOĞLU’nu minnetle anmak isterim. Her sabah 07.00 de ameliyathaneye girip 00.00 ‘e kadar hastalarını şifaya kavuşturmak için uğraşan Sayın Prof. Dr. Azmi HAMZAOĞLU branşında Türkiye’de tartışmasız bir numaradır. Sevgili Profesörümüz Dr. Azmi HAMZAOĞLU (Unutmadan belirtmeliyim; bu yoğun temposundan dolayı, Sayın Hamzaoğlu’na İstanbul’un sayılı balıkçı kabzımallarından Şükrü Denizeri “fazla yorulma bana yetişemezsin” dediğini de ayrıca vurgulamak isterim) bana Sayın Prof. Dr. Burhan FERHANOĞLU’ ndan ertesi güne randevu aldı. Hastalığımın ilk gününden bu yana, benimle yoğun olarak ilgilenen sevgili hocam Azmi Hamzaoğlu’na şükran borcum; teşekkürlerin çok çok çok ötesinde! Ömrüm boyunca bana ve Sarıyerli birçok dostuma yaptıklarını ödeyebileceğimizi zannetmiyorum.

Hastalığıma lenfoma teşhisi koyan Prof. Dr. Burhan Bey’i tanımadığımdan bazı dostlarıma danışmak ihtiyacını duydum. Çok sevdiğim bir dostum sevinçle “En doğru adresi” bulduğumu söyledi.

Çok sevip, saydığımız ve iki dönem Avcılar Belediye Başkanlığı görevi yapan Sayın Tahsin Salihoğlu (Erdoğan Yıldız’a göre faal zamanında Türkiye’nin en havalı Başkanı ama Mehmet Salih Aslan’a göre ise şimdi (havası alınmış balon gibi!) Prof. Dr Burhan Ferhanoğlu’ nun branşında Türkiye deki iki kişiden biri olduğunda ısrarcı.

Tedavim boyunca benimle bir arkadaş gibi yakından ilgilenen kıymetli hocam Burhan Beyi de tanımaktan son derece mutluyum.

Uzun tedavi döneminden sonra artık istediğin gibi gezebilirsin diyen Dr. Burhan Beye teşekkür edip, soluğu kulüp kafeteryasında aldım. Aradığım kişi İbrahim Balcı her zamanki gibi Suat Uysallar ile birlikte oturmuş çay içiyordu. Hep beraber kulüp tesislerine gittik. Kamp binasında genç takım futbolcuları ve hocalarını görünce profesyonel takımı sorduk. Zekeriyaköy tesislerine taşındıklarını söylediler. Alt yapı binasına geçince bütün olarak spor okuluna ve hocalarına tahsis edildiğini, 600 sporcunun spor okuluna kayıtlı olduğunu öğrendik. Diğer binanın ise salon sporlarına ayrıldığını ve antrenmanları ise Sarıyer kapalı spor salonunda yaptıklarını öğrenince İbrahim Balcı kolumdan çekti ve “Salona geçelim” dedi. Birlikte gittik! Salona girince 100 kadar genç kızımızın voleybol antrenmanı yaptığını, başlarında uzun yıllardan beri kulübümüzde bıkmadan usanmadan görev yapan Selman Adıgüzel’i gördüm. Yanına yaklaşıp “Çalışmalar nasıl gidiyor” diye sordum. Her zaman ki gibi birkaç malzeme eksikliğinden başladı ve lisans masrafları ile devam etti. Ama fazla kalamadık zira, İbrahim Balcı kolumdan çekip, “Daha Zekeriyaköy e gidiceğiz, acele edelim” deyince arabaya atladığımız gibi Zekeriyaköy’e yolunu tuttuk… Yeni tesislerdeyiz, muhteşem bir şey!

Zekeriyaköy kavşağına gelince Bahçeköy’e tarafına giriş yaptık. Önce Orhan Keçeli Tesislerini gezmek istedik. Pırıl pırıl göz alıcı bir yer, bildiğimiz gibi. Son iki yıl içinde Sayın Yusuf Tülün Stadı büyültmüş, etrafını güzelleştirilmiş ve soyunma odalarının yanına çok güzel bir kafeterya yaptırmış. İçeri girip arabayı park ettik. Bizi görevli bakıcı/bekçi karşıladı ve hayli ilgi gösterdi. Yapılan çalışmalardan, çimlerden bahsetti. Burada öğrendim Orhan Keçeli Tesislerinin Siirt Spor’a yıllık olarak kiralandığını! İnanmak istemedik ama doğrusu buymuş! İbrahim Balcı’ nın bir iki yere telefon etmesiyle de duyduklarımızın gerçek olduğunu anladık! Bana göre büyük düşünen, büyük hedefleri olan takımlar böyle yanlışlıklar için düşmemesi gerekir. Takımımız bunun acısını yağmurlar ve kar yağışları başladığı zaman çekecektir. Hiçbir futbol adamının bunu hoş karşılayacağını zannetmiyorum. Bu moral bozukluğu ile yeni kamp tesislerini görmeye gittik.

Yavaş yavaş demir kapıya yaklaştık, kapı kenarındaki kabinden çıkan bir güvenlik görevlisi “Ne istiyorsunuz? Kimi arıyorsunuz?” diye sordu. “Tesisleri gezmek istiyoruz” dedik. Görevli kabine girip ilgili şahsa telefon açtı ve isimlerimizi söyledi. “Hemen içeri al, gelsinler!” demiş olacaklar ki görevli kapıyı açıp bizi içeri aldı ve “Yanımıza gelerek sizi gezdirmem istendi, istediğiniz yeri görebilirsiniz” deyince; iznin kimden aldığını sormak ihtiyacını hissettim, duraksamadan yanıt verdi: Yöneticimiz Nurettin Çetinkaya’dan!

Büyük kampus içinde; yan yana iki büyük bir küçük çim saha olduğunu gördük. Sahaların etrafları ağaçlarla çevrilmiş mükemmel bir görünümde! Sahaların hemen karşısında iki katlı kamp binası ve bir yönetim binası! Binaları zevkle gezdik, imrendik! Futbolcu odalarının 5 yıldızlı otel odaları gibi döşendiğini; alt katın çok amaçlı olarak tanzim edildiğini; bu alanda soyunma odaları ve duşlar ve ayrıca son model aletlerle donanmış kondisyon merkezi olarak hazırlanmış olduğunu görmenin mutluluğunu yaşadık! Yönetim binasını gezdiren Nurettin Çetinkaya, “Üst katı toplantı salonu, alt katı tamamıyla oyun ve eğlence yeri olarak hazırladık” derken hep birlikte mutluluk denizi içinde bulduk kendimizi! Nurettin Bey’e Antrenman sahasının öbür tarafındaki 4 adet müstakil dubleks küçük binaların akıbetini sorduk. “Birinci ligde oynayacağımız zaman alacağımız yabancı futbolcular aileleriyle bu villalarda kalacaklar” dedi. İbrahim Balcı kolumdan çekerek “Acaba çok para harcadılar mı?” diye sorunca gülerek dışarı çıktık. Biraz ilerleyince yol kenarında süs ağaçları ile bahçesi donatılmış, halka açık fakat kamp zamanı futbolculara hizmet veren, lüks bir restaurantın kulüp tarafından kiralanmış olduğunu öğrendik Ne kadar güzel!. Biraz daha ilerliyoruz. kapalı bir yüzme havuzu! İçeriden yüzücü gençlerin cıvıl cıvıl sesleri! Üç kişi birlikte çocukluğumuzu yaşıyoruz! Sanki Sarıyer Vehbi Koç Vakfı Lisesi önünde denizi giriyoruz! Yüzme Havuzu yanında kapalı salonun basket ve voleybol spor okuluna ayrıldığını öğreniyoruz. Her iki salonun yan tarafında 4 adet tenis kortu, 2 adet açık voleybol-basketbol sahası görüyoruz. Hayranlıkla küçük dilimi yutacak gibiyim! Tesislerin bitiminde büyük bir bina gördük, etrafı özel arabalarla dolu! Güvenlik görevlisine “Nedir? Kimin?” diye sorduk. Bize, kulüp tarafından bir şirkete kiralanmış alışveriş merkezi olduğunu, mülkünün kulübün olduğunu, karşısındaki benzin istasyonunun da aynı şekilde işletildiğini söyledi. Biz hayranlıkla tesislere bakarken görevli bize bir hatırlatmada bulundu: “Bütün tesisler Sarıyer Spor Kulübü A.Ş. ye aittir!” Müthiş bir olay! Böylece kulübümüzün şirketleştiğini de öğrenmiş olduk!

İbrahim Balcı mutlu bir şekilde “Kulübün 100 senesini garantiye almışlar” diyor, Suat Uysallar “Helal olsun be! Bir semt kulübü olarak başka ne yapılabilir ki, nerede ise Fenerbahçe’yi yakaladık” diyordu.

Yönetim binasına dönüyoruz. Nurettin Çetinkaya’ya “Divan Kurulu olarak Yönetim Kuruluna yazılı olarak önerge sunacağımızı, tesis girişinin üstünde yazan SARIYER SPOR KULUBÜ TESİSLERİ yazısının değiştirilip yerine SARIYER SPOR KULUBÜ, ŞÜKRÜ GENÇ SPOR KOMPLEKSİ yazılmasını isteyeceğiz” derken ve sözlerim bitmeden, İbrahim Balcı kolumdan hızla çekti. “Ne var ne oldu?” dememe fırsat kalmadan dönüyorum ve şaşırıyorum; karşımda hanım, elinde bir bardak su ve bir hap “Eyüp Bey ilaç zamanın geldi, içiver bakalım” diyip beni uyandırıyor.

Hayırlara gitsin!

 

Eyüp ODABAŞI,

www.sariyerhaber.org